Hink-stap-sprong in Straatsburg
20 tot en met 23 oktober 2003


Maandag 20 oktober. Het vliegtuig landt in een herfstig Straatsburg. Het Europees Parlement is net een bijenkorf, iedereen volgt zijn eigen programma. De commissie Vrijheden en Rechten van de Burger stemt over het plan de rechten van verdachten in het strafproces in EU-regels vast te leggen. Ook voor Nederland cruciaal, gezien Donner’s voorstellen om de regels voor de bewijsvoering te verruimen – een griezelige afkalving van de rechtsstaat, lijkt mij.Voorts krijgen we het tiende jaarverslag over de drugsbestrijding gepresenteerd. Weer is het opvallend dat men met cijfers alles probeert te verklaren, terwijl onduidelijk blijft wat nu het eigenlijke probleem is.
 
Dinsdag 21 oktober. Vandaag buig ik me met een aantal geestverwante collegae over de definitie van het begrip gezin, in verband met het vrij verkeer van burgers binnen de EU. Wie bijv. een baan krijgt in een ander EU-land mag zijn huwelijkspartner meenemen, maar geldt dit ook voor ongehuwde partners? Wij vinden van wel, de Raad van Minsiters wil daar niet aan, maar zet wel een voorzichtig stapje vooruit door te stellen dat de lidstaten zulks moeten bevorderen. We bespreken onze kansen en tellen onze zegeningen. Wordt vervolgd.
 
Woensdag 22 oktober. Vandaag ben ik druk met het EU waarnemingscentrum tegen racisme en vreemdelingenhaat in Wenen. Ik ben rapporteur over het voorstel het mandaat van dat instituut te herzien. Knelpunt is vooral het evenwicht tussen dienstbaarheid aan de EU-instellingen en de noodzakelijke onafhankelijkheid. Voorts zit ik een discussie voor - georganiseerd door de Intergroup Gay and Lesbian Rights - onder de titel ‘Politics, religion and homosexuality’. Tot hoever mag de beïnvloeding van de politieke besluitvorming door kerken gaan, juist in gevallen waarin de keuzevrijheid van alle burgers, ook van niet-gelovigen in het geding is?
 
Donderdag 23 oktober. De werkgroep van socialistische leden van de eerdergenoemde Commissie Vrijheden en Rechten van de Burger bespreekt het voorstel om een onderzoek te doen naar de mediaconcentratie in Italië. Is hier sprake van een duidelijk gevaar voor een ernstige inbreuk op de grondbeginselen van de Europese Unie, zodat Berlusconi de gele kaart moet krijgen? Vragen staat vrij, zou je in je onschuld zeggen, maar politici denken eerder dat de vraag stellen gelijk staat aan hem beantwoorden. Deze puzzel is dus nog niet opgelost. Vervolgens stemmen over honderden amendementen over de begroting. Één vrolijk détail: het Parlement krijgt dienstfietsen voor de leden - lijkt me heel gezond! Een beetje imageverbetering voor de komende Europese verkiezingen is nooit weg. 
 

terug